Posts

#संवादू व्हॉटस्अॅपचे रंगी...

Image
संवादू व्हॉटस्अॅपचे रंगी... पूर्व माध्यमिक विभागाचा मी विभागप्रमुख आहे. एक विभागप्रमुख म्हणून आमच्या सर्वच्या सर्व - ३२५ पालकांशी   संपर्क येतोच असे होत नाही. वर्गशिक्षकच बऱ्याच गोष्टी हाताळतात , निस्तरतात. मग मी whatsapp हे माध्यम निवडले. काही हितगुज करतो मी या माध्यमाद्वारे. एकतर्फी. निरपेक्ष भावानं.. म्हणजे किती जण वाचतात , त्यावर ते काय विचार करतात , काही सुचवले असेल तर तशी कृती करतात का ?  यातलं मला काहीच समजत नाही. पण मी संवाद करत राहतो. प्रसंगोत्पात. दिवस ठरवून नाही. त्यातीलच काही मोजके संवाद हा आजच्या ब्लॉगचा विषय. गुरुकुलात काम करत असताना आ. भाऊ ( श्री. वा. ना. अभ्यंकर , केंद्रप्रमुख , ज्ञान प्रबोधिनी निगडी) नेहमी म्हणायचे ,  ' पालक व अध्यापक हे दोन स्वतंत्र गट असता कामा नये. हा मिळून एक गट असला पाहिजे. ' माझ्या विभागातील हे दोन्ही गट परस्परपूरक होण्यासाठीचा हा एक छोटासा प्रयत्न. ( प्रत्येक संवाद कोणत्या प्रसंगाबाबत झाला हे समजायला तुमच्यासाठी थोडी पार्श्वभूमीही दिली आहे.) .................

#खुलता कळी खुलेना...

Image
खुलता कळी खुलेना... शाळेच्या गच्चीवर बागकामाचा एक प्रकल्प सुरुये. नाव ठेवलंय ‘हिरवी नवलाई’. अजून बाल्यावस्थेत आहे प्रकल्प. आत्ताशी कुठे पन्नास एक रोपे लावून झालीयेत. प्रकल्प फुलायला, फळायला लागला की एक स्वतंत्र लेख लिहीन म्हणतोय. या ‘ हिरवी नवलाई '   प्रकल्पातील एक गंमत शेअर करावीशी वाटली म्हणून हा लेख... बागेची सुरवात आम्ही गुलाब वगैरे लावून नाही तर कमळ, कुमुदिनी (वॉटर लिली) लावून केली. बऱ्याच वेळा आपण वॉटर लिलीला कमळ समजतो. गणपतीत ते कमळ म्हणून विकतही घेतो. दोघांमधला फरक समजायला तुम्ही आमच्या बागेला भेट द्यायला हवी. आळंदीजवळ डुड़्डूळ नावाच्या गावात एक अवलिया राहतो. सतीश गादिया त्यांचं नाव. त्यांची केवळ कमळ व कुमुदिनीची बाग आहे. तब्बल ११० प्रकार आहेत त्यांच्याकडे. त्यांच्या मार्गदर्शनाखाली २ प्रकारच्या कमळांचे व २ प्रकारच्या कुमुदिनींचे कंद घेतले. ते लावायला स्क्रॅप मधून पिंप, टाक्या खरेदी केल्या. त्या कट करून घेतल्या. योग्य प्रमाणात माती व शेणखत घातलं. आणि मुख्य म्हणजे गप्पी मासे सोडले. त्यातील दोन प्रकार च्या कुमुदिनींपैकी एका प्रकार...

#खेळ मांडियेला...

Image
खेळ मांडियेला... ही गोष्ट आहे सुमारे 7-8 वर्षांपूर्वीची. खेळण्याचं एकही दुकान पालथं घालायचं सोडलं नव्हतं मी. अक्षरशः मिळेल तिथून दिसेल ते खेळणं खरेदी केलंय. कधी शाळेतून घरी यायला उशीर झाला तर आई विचारायची नातीला, ’काय ग तुझा खेळणीवाला बाबा आला नाही का अजून?’ परत एकदा बारसं केलं होतं तिने माझं. एकदा असाच खेळण्याच्या शोधात एका मॉलमध्ये पोहचलो. खेळण्यांचं मोठ्ठं प्रदर्शन भरलं होतं तिथंं. बहुतांश खेळणी परदेशातील. हरखूनच गेलो ती ecotoys पाहून. सर्व खेळणी लाकडी. सुंदर नैसर्गिक रंग, सुंदर रचना, एकाहून एक उत्तम कल्पना,  अप्रतिम फिनिशिंग  आणि उत्तम पॅकिंग. एक उदाहरण देतो. एका खेळण्यात छोट्या छोट्या रंगीत लाकडी मधमाश्या होत्या. त्यांना इवले इवले रंगीत कापडी पंख होते. त्यांच्या घराच्या (पोळ्याच्या) आकाराचे छोटे छोटे रंगीत ब्लॉक्स होते. आणि एक लाकडी चिमटा होता. आता करायचं काय तर... चिमट्याने एकेक मधमाशी पकडायची आणि अलगद एकेका  ब्लॉकमध्ये ठेवायची. हे झालं मुलाचं motor skill. गंमत अशी की ते ब्लॉक एकमेकांवर रचून तुम्ही वेगवेगळ्या  रचना करू ...